Η αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας

Το 2017 η τουρκική οικονομία σημείωσε μια σημαντική βελτίωση, με τον συνολικό ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης να αγγίζει το 6,7%, ξεπερνώντας κατά πολύ αυτόν των περισσότερων μελών της Ε.Ε., και πλέον κατατάσσεται στη 2η θέση μαζί με την Ινδία (επίσης 6,7%) και ελαφρώς πίσω από την Κίνα (6,8%) μεταξύ των χωρών G-20. Ωστόσο, οι προβλέψεις της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφορικά με την πορεία της τουρκικής οικονομίας για το 2018 εμφανίζονται δυσοίωνες, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το μέλλον της χώρας, σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη, κατά την οποία το καθεστώς Ερντογάν παρουσιάζει μιαν αναθεωρητική στάση στην ευρύτερη περιοχή και μπαίνει σε προεκλογική τροχιά.

Continue reading “Η αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας”

Η ύπουλη σιωπή του Δράκου στην ΑΟΖ

Διεθνή εκστρατεία ενημέρωσης για τις τουρκικές προκλήσεις στην ΑΟΖ αλλά και εξασφάλιση της απαραίτητης στήριξης εν όψει των επόμενων γεωτρήσεων άρχισε η Λευκωσία. Στόχος είναι, πρωτίστως, η συνεννόηση με τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. των περιφερειακών παικτών Αιγύπτου, Ισραήλ και Λιβάνου, όπου υπάρχουν συγκλίνοντα συμφέροντα, αλλά και των μεγάλων δυνάμεων.

Εκφράζεται παράλληλα η πεποίθηση ότι η Λευκωσία θα έπρεπε να είχε ήδη προβεί σε καταγγελίες και στο Σ.Α. του ΟΗΕ, που αποτελείται από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και την Κίνα. Ενώ από τις πρώτες τέσσερεις χώρες υπήρξε κάποιου είδους αντίδραση στις τουρκικές προκλήσεις, η Κίνα, που δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις, και όχι τυχαία, αφού η στάση που τηρεί στη Νότια Σινική Θάλασσα μοιάζει με αυτήν της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Continue reading “Η ύπουλη σιωπή του Δράκου στην ΑΟΖ”

Η εφιαλτική λύση κάτω από το τραπέζι

Η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας στις 2 Ιανουαρίου 2017 προς την Τουρκία, να περιορίσει τις απειλές και έρευνές της «εις όσα τους αναλογούν στην ΑΟΖ τής εν λόγω παράνομης οντότητας (κατεχόμενα)», πυροδότησε έναν νέο, επικίνδυνο κύκλο συζήτησης για το κατά πόσον η λύση ΔΔΟ έχει ουσιαστικά ενταφιαστεί και υποβόσκει ένα πλάνο Β, αυτό της λύσης δυο κρατών.

Η δήλωση αυτή δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά αποτελεί συνέχεια μιας σειράς γεγονότων-δημοσιευμάτων τα τελευταία χρόνια, που καλλιεργούν μια «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» λειτουργώντας εκβιαστικά προς την ελληνική πλευρά με τον εξής τρόπο: Ή θα αποδεχτούμε τις υποχωρήσεις και τον «οδυνηρό συμβιβασμό» στο πλαίσιο της ΔΔΟ για άμεση λύση ή θα τροχοδρομηθεί λύση δυο κρατών με αναγνώριση και ένταξη του ψευδοκράτους στην Ε.Ε.
Continue reading “Η εφιαλτική λύση κάτω από το τραπέζι”

Προσδοκώντας στα μάγια της «Καλυψούς»

Karl-Friedrich-Lessing-1

Με το τρυπάνι της ΕΝΙ να βυθίζεται στον στόχο «Καλυψώ» του οικοπέδου 6 της κυπριακής ΑΟΖ υποδεχόμαστε το 2018, την ίδια ώρα που οι Τούρκοι κλιμακώνουν πρακτικά και λεκτικά την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πολυαναμενόμενη γεώτρηση πραγματοποιείται υπό το άγρυπνο μάτι των δυνάμεων ασφαλείας Κύπρου και Ελλάδας, αφού οι Τούρκοι έχουν δεσμεύσει με Navtex σχεδόν ολόκληρη την κυπριακή ΑΟΖ. Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός» αλλά και πολεμικά πλοία αναμένεται το επόμενο διάστημα να συνοδεύσουν το τουρκικό γεωτρύπανο Deep Sea Metro II, το οποίο θα στηθεί σε κοντινή απόσταση από την εξέδρα Saipem 12000 της ΕΝΙ.

Continue reading “Προσδοκώντας στα μάγια της «Καλυψούς»”

Έτσι εξόπλιζε τους τζιχαντιστές ο Ερντογάν

erdotagp

Έγγραφα «φωτιά», που αποδεικνύουν περίτρανα την εμπλοκή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) στην αποστολή οπλισμού στους τζιχαντιστές της Συρίας το 2014, με την κάλυψη της Κυβέρνησης Ερντογάν, έδωσε αυτήν την εβδομάδα στη δημοσιότητα ο αυτοεξόριστος Τούρκος διευθυντής της αγγλόφωνης «Today’s Zaman» στη Σουηδία, Αμπντουλάχ Μποζγκούρντ. Σε ένα άκρως αποκαλυπτικό άρθρο του στην ιστοσελίδα Stockholmcf, ο Μποζγκούρντ ξεσκεπάζει το σκάνδαλο που ξέσπασε τον Ιανουάριο του 2014, το οποίο η Κυβέρνηση Ερντογάν έσπευσε άμεσα να θάψει, αποτρέποντας τη διεξαγωγή ανεξάρτητης δικαστικής έρευνας και εμποδίζοντας τον βασικό εισαγγελέα της υπόθεσης να κάνει τη δουλειά του, με καταφανή πολιτική παρέμβαση και υπό συνθήκες ασφυκτικής πίεσης. Τα άκρως απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η MΙT παραβίασε τον νόμο, εξοπλίζοντας τους τζιχαντιστές στη Συρία. Εντούτοις, με παρέμβαση του ίδιου του Ερντογάν, η υπόθεση κουκουλώθηκε προσωρινά και η έρευνα σταμάτησε, ενώ την ίδια ώρα, σε πολλά τουρκικά ΜΜΕ, επιβλήθηκε αυστηρή λογοκρισία.

Continue reading “Έτσι εξόπλιζε τους τζιχαντιστές ο Ερντογάν”

Η «λύκαινα» που φοβάται ο Ερντογάν

1030738842

Η επίσημη εξαγγελία του νέου κόμματος έγινε την περασμένη Πέμπτη, σε ένα κατάμεστο ξενοδοχείο, με τους οπαδούς να φωνάζουν συνθήματα κάνοντας χειρονομίες με το σήμα των «Γκρίζων Λύκων». Παρόλο που η πλειοψηφία των βουλευτών του νέου κόμματος έχουν ακροδεξιά προέλευση, το «Καλό Κόμμα» κάνει άνοιγμα σε «κεντροδεξιούς, εθνικιστές και δημοκρατικούς ψηφοφόρους, μέσω πολιτικού προγράμματος που θα προσελκύει άτομα από διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις». Με το σλόγκαν «Η Τουρκία θα γίνει καλά» κατεβαίνει στην πολιτική σκηνή της χώρας για να διαταράξει τον ύπνο του Ερντογάν το «Καλό Κόμμα» (ΙYI PARTI). Επικεφαλής του νέου πολιτικού σχηματισμού, που κινείται ιδεολογικά στον χώρο της Κεντροδεξιάς και Ακροδεξιάς, είναι η πρώην Αντιπρόεδρος της τουρκικής Βουλής, Μεράλ Ακσενέρ. Η «λύκαινα», όπως την αποκαλούν, Ακσενέρ, υπήρξε η «αντάρτισσα» και αποστάτης του εθνικιστικού κόμματος των «Γκρίζων Λύκων», του MHP, επικεφαλής του οποίου είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Η ίδια υπαινίχθηκε πως στις επόμενες εκλογές της Τουρκίας το 2019 θα είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Προέδρου Ερντογάν. Όσον αφορά τη στάση του νέου πολιτικού σχηματισμού στο Κυπριακό αλλά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το προεκλογικό πρόγραμμα είναι άκρως αποκαλυπτικό.

Continue reading “Η «λύκαινα» που φοβάται ο Ερντογάν”

Ο «ζωτικός χώρος» του αδηφάγου Ερντογάν

c1-copy1

Σαν χθες το 1937, ο Αδόλφος Χίτλερ πραγματοποίησε μια μυστική συνάντηση, όπου ανέπτυξε τα σχέδιά του για την απόκτηση του περιβόητου «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) προς όφελος του γερμανικού λαού. Με την έννοια αυτή του «ζωτικού χώρου», ο Χιτλερ τόνισε την ανάγκη όπως η Γερμανία επεκτείνει τα σύνορά της, προκειμένου να μπορούν να ζουν ανεκτά οι Γερμανοί.«Θα πρέπει να δούμε το θέμα της άνεσης χώρου, αυτή είναι η απόλυτη προτεραιότητά μας… Μόνο τότε μπορεί η κυβέρνησή μας να εργαστεί και πάλι για το εθνικό συμφέρον, διεξάγοντας έναν εθνικό πόλεμο. Κι αυτός σίγουρα θα οδηγήσει σε νικηφόρο αποτέλεσμα», είχε χαρακτηριστικά αναφέρει σε μια ομιλία του ο ηγέτης του Ναζισμού. Οι ταπεινωτικοί όροι που επιβλήθηκαν στη Γερμανία, μετά τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε μια από τις βασικές αιτίες για τις οποίες η ρεβανσιστική ρητορική του Χίτλερ βρήκε ανταπόκριση από τον γερμανικό λαό και ανέδειξε στην εξουσία το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα.Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Ερντογάν επικαλείται τη Συνθήκη της Λωζάννης, προκειμένου να πείσει τον τουρκικό λαό ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις τότε συρρίκνωσαν την Τουρκία αποσπώντας της εδάφη, που ανήκαν προηγουμένως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ιδεολογικός μέντορας του Ερντογάν, ο γερμανοτραφής Αχμέτ Νταβούτογλου, επανεισήγαγε τον όρο «ζωτικός χώρος» στο νέο-οθωμανικό του Μανιφέστο Στρατηγικό Βάθος.

Continue reading “Ο «ζωτικός χώρος» του αδηφάγου Ερντογάν”

Ένας σουλτάνος χωρίς αυτοκρατορία

Εξοργισμένος από τον αποκλεισμό του εκ μέρους της ιρακινής ηγεσίας αναφορικά με την επίθεση κατά των τζιχαντιστών του Ντάες στη Μοσούλη, ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε την Τετάρτη πως η Τουρκία «δεν θα περιμένει έως ότου το μαχαίρι μπει στο κόκκαλο», αλλά αν χρειαστεί, θα δράσει μόνη της ξεριζώνοντας τους εχθρούς της. Μιλώντας στο μεγαλεπήβολο «Σαράι» του στο Ντολμανμπαχτσέ, ο Ερντογάν παρουσίασε την εικόνα μιας Τουρκίας, η οποία πολιορκείται και διαβάλλεται από ξένες δυνάμεις, που «στοχεύουν στο να μας κάνουν να ξεχάσουμε την οθωμανική και σελτζουκική ιστορία μας», είπε, όταν οι πρόγονοι της Τουρκίας κατείχαν εδάφη που εκτείνονται σε όλη την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Οι δηλώσεις αυτές, πέραν του ότι αντανακλούν τους μεταπραξικοπηματικούς φόβους του Ερντογάν για το πρόσωπό του, μαρτυρούν παράλληλα την ανησυχία του για την ασφάλεια και εδαφική ακεραιότητα της τουρκικής επικράτειας. Σε ένα άλλο επίπεδο, όμως, εκφράζουν και την επιθυμία του Τούρκου Προέδρου για αναβίωση του οθωμανικού ρεβανσισμού, αρχιτέκτονας του οποίου ήταν ο Αχμέτ Νταβούτογλου.

Continue reading “Ένας σουλτάνος χωρίς αυτοκρατορία”

Η αποδοχή ενός εγκλήματος πολέμου

Τα όσα ειπώθηκαν «στο πόδι» και κατόπιν «κόπωσης» από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αυτήν την εβδομάδα για το θέμα της ιθαγένειας και της παραμονής εποίκων σε ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού και ανασκευάστηκαν από τον ίδιο στη συνέχεια, δίνουν την ευκαιρία προκειμένου να εξεταστεί το εν λόγω ζήτημα στην ουσία του. «Δεν ξεχνάμε ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής των τουρκικών στρατευμάτων, δεν είναι διμερές πρόβλημα, αφορά το Διεθνές Δίκαιο», επεσήμανε πολύ ορθά πριν από μια εβδομάδα ακριβώς ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Συνεπώς, αν όντως θέλουμε να είμαστε συνεπείς προς το Διεθνές Δίκαιο και πιστεύουμε στο δίκαιο του αγώνα μας για απελευθέρωση και απαλλαγή από την τουρκική κατοχή, οφείλουμε να προσεγγίσουμε το θέμα του εποικισμού εντός αυτού του πλαισίου. Από τη μια ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έκανε λόγο για παραμονή τουλάχιστον 40 χιλιάδων εποίκων, ενώ από την πλευρά του ο Μουσταφά Ακιντζί ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία αποχώρηση όσων διαμένουν στα κατεχόμενα.

Continue reading “Η αποδοχή ενός εγκλήματος πολέμου”

Η προβοκάτσια ως τουρκική πολιτική

Grey_Wolves_TURKEY

Σε τεντωμένο σχοινί βαδίζει η Τουρκία, λίγο πριν από τις κρίσιμες εκλογές Νοεμβρίου, με το εσωτερικό μέτωπο να βρίσκεται σε αναβρασμό, έπειτα από τη χειρότερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία της χώρας στις 10 Οκτωβρίου, που στοίχισε τη ζωή σε 128 άτομα κουρδικής καταγωγής. Ενώ η κυβέρνηση έχει υποδείξει το Ισλαμικό Κράτος και το PKK ως τους κύριους υπόπτους της τρομοκρατικής επίθεσης, πολλοί διεθνείς αναλυτές, καθώς και κομμάτι της τουρκικής κοινής γνώμης εξακολουθούν να πιστεύουν ότι πίσω από τη διπλή βομβιστική επίθεση κρύβεται το βαθύ κράτος της Τουρκίας.Το γεγονός αυτό ξύπνησε παλιές πληγές-μνήμες που ταλανίζουν τη χώρα εδώ και δεκαετίες, και σχετίζονται με τις προβοκατόρικες ενέργειες Τούρκων εθνικιστών. Τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος έχουν πικρή γεύση των προβοκατόρικων αυτών ενεργειών της Τουρκίας, που οδήγησαν στις μελανότερες στιγμές της ιστορίας του σύγχρονου Ελληνισμού: Την εκδίωξη του ελληνικού πληθυσμού της Πόλης και τις διακοινοτικές ταραχές στην Κύπρο, που οδήγησαν τέλος στην τουρκική εισβολή του 1974.

Continue reading “Η προβοκάτσια ως τουρκική πολιτική”