Σε πυρηνικό εκτροχιασμό η Τουρκία

die-welt-turkey-secretly-developing-nuclear-weapons.w_hr

Στα επικίνδυνα χνάρια του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν φαίνεται πως βαδίζει η Τουρκία, επικαλούμενη και αυτή τις επείγουσες ενεργειακές της ανάγκες, ως αφορμή προκειμένου να ξεκινήσει μια μεγάλης κλίμακας πρόγραμμα πυρηνικού εξοπλισμού.Σύμφωνα με άρθρο του Χανς Ρούλε, πρώην υψηλόβαθμου στελέχους του γερμανικού Υπουργείου Άμυνας, το οποίο δημοσιεύτηκε αρχικά στη γερμανική εφημερίδα «Welt am Sonntag» και αναδημοσιεύτηκε, τροποποιημένο, στο αμερικανικό περιοδικό «The National Interest», που πραγματεύεται ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών (BND) κατασκόπευε εδώ και καιρό την Τουρκία, λόγω «αυξανόμενων πληροφοριών» ότι η Άγκυρα προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Η Τουρκία, σύμφωνα με τον αναλυτή, μαζί με χώρες όπως το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, τη Βραζιλία, την Αίγυπτο, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, συγκαταλέγεται εδώ και είκοσι χρόνια μεταξύ των «ύποπτων χωρών» που φλερτάρουν με την ανάπτυξη πυρηνικών προγραμμάτων.

Εντούτοις, όπως σημειώνεται, η πιθανότητα ενός τουρκικού προγράμματος πυρηνικών όπλων έχει αυξηθεί δραματικά, με πολλά μέλη της κοινότητας των δυτικών μυστικών υπηρεσιών να συμφωνούν τώρα σε μεγάλο βαθμό, για το γεγονός ότι η Άγκυρα, εργάζεται προς την κατεύθυνση τόσο της κατασκευής πυρηνικών όπλων όσο και των μέσων διανομής τους. Αίσθηση, πάντως, προκαλεί η αναφορά ότι ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου είπε προειδοποιήσει, ήδη, από τον Μάρτιο του 2010 τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας Γιώργο Παπανδρέου, ότι η Τουρκία θα μπορούσε να γίνει πυρηνική δύναμη όποτε ήθελε, αν το ήθελε.

Κίνδυνος για νέα Φουκουσίμα

Όπως είναι επίσης γνωστό εδώ και αρκετό καιρό, η Τουρκία σχεδιάζει την κατασκευή πυρηνικών σταθμών στο Άκιουγιου, απέναντι από την κατεχόμενη Κερύνεια, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σχετικά με τον κίνδυνο που ενδεχομένως αυτό θα προκαλούσε στη γύρω περιοχή, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, σε περίπτωση ατυχήματος. Για το συγκεκριμένο ζήτημα του πυρηνικού εξοπλισμού της Τουρκίας και των επιπτώσεων που αυτό μπορεί να έχει για την περιοχή, η «Σημερινή» μίλησε με τον καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και κάτοχο της Έδρας ΓΕΕΘΑ στις Στρατηγικές Σπουδές «Θουκυδίδης» Δρα Ηλία Κουσκουβέλη, ο οποίος είναι, μεταξύ άλλων, συγγραφέας του έργου «Αποτροπή και πυρηνική στρατηγική».

«Το πρώτο ζήτημα που τίθεται με το Άκιουγιου που ενδέχεται να λειτουργήσει, είναι ότι κτίζεται σε μια σεισμογενή περιοχή. Κατά το παρελθόν, όταν η Τουρκία είχε ξαναεπιχειρήσει να κτίσει τον συγκεκριμένο σταθμό και να αγοράσει τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Καντού από τον Καναδά, υπήρξε αντίδραση τόσο από την Ελλαδική όσο και την κυπριακή ομογένεια του Καναδά, με αποτέλεσμα η καναδική κυβέρνηση να υποχωρήσει. Αυτό, διότι πρόκειται για σεισμογενή περιοχή», εξήγησε ο Δρ Κουσκουβέλης, προσθέτοντας:

«Ακόμα και στην περίπτωση που η Τουρκία δεν σκοπεύει να προχωρήσει παραπέρα στο θέμα της κατασκευής εργοστασίου, είναι ένας κίνδυνος παρόμοιος με αυτόν της Φουκουσίμα, ή παρόμοιων πυρηνικών εγκαταστάσεων που, όπως διαχρονικά είναι γνωστό, υφίσταται φόβος και κίνδυνος σε περίπτωση σεισμικού γεγονότος».

Τρόποι συμβατικής αποτροπής

Σε δεύτερο επίπεδο, που αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο και όλους του άλλους γείτονες, ο Δρ Κουσκουβέλης τόνισε ότι, αν η Τουρκία προχωρήσει όντως σε αυτόν τον δρόμο, τότε αλλάζει τις ισορροπίες της περιοχής, όχι γιατί θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά εύκολα, αλλά μέσω αυτών θα μπορούσε να πιέζει τα γειτονικά κράτη με διαφορετικό τρόπο. «Τώρα η αντίδραση εκ μέρους του Ελληνισμού δεν είναι η Ελλάδα και η Κύπρος να στραφούν προς τον δρόμο των πυρηνικών. Απλούστατα, Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται το συγκεκριμένο ζήτημα.

Υπάρχουν τρόποι συμβατικής αποτροπής προς μια τέτοια κατάσταση και, κυρίως, θα πρέπει κυριολεκτικά να ξεσηκωθούν και να κινητοποιηθούν οι διπλωματικές υπηρεσίες των δυο κρατών, και να έρθουν σε επαφή με τα υπόλοιπα κράτη της περιοχής και κυρίως να εξάρουν τις περιβαλλοντικές και οικολογικές συνέπειες, παράλληλα με το γεγονός ότι η περιοχή θα αποσταθεροποιηθεί ακόμη περισσότερο. Επίσης, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας θα είναι παρούσα για να μπορέσει να ελέγξει μια τέτοια εξέλιξη», εξήγησε.

Βεβαίως, κατέληξε, θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε, ενδεχομένως λόγω των εξελίξεων, να υπάρχει μια διακοπή στο πρόγραμμα ή με μιαν από τις απειλές που εκτόξευσε ο Ερντογάν εσχάτως, λόγω του ότι τα ρωσικά αεροπλάνα πέρασαν από τον εναέριο χώρο της Τουρκίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την Πέμπτη, σχετικά με το πρόγραμμα ανέγερσης πυρηνικού σταθμού ενέργειας στη Μερσίνα της Τουρκίας, ότι «αν το Άκιουγιου δεν το κάνουν οι Ρώσοι, τότε θα έρθουν άλλοι να του κάνουν»

Ύποπτες αποφάσεις

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, υπενθυμίζεται ότι από το 2011, η Τουρκία συνήψε σύμβαση $ 20 δις με τη ρωσική εταιρεία Rosatom για κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα, ενώ δύο χρόνια αργότερα ήλθε σε παρόμοια συμφωνία με μια ιαπωνική-γαλλική κοινοπραξία. Εντούτοις, όπως υποστηρίζει ο Ρούλε, η Τουρκία, αν και επισήμως το αρνείται, φαίνεται πως επιθυμεί να εμπλουτίζει η ίδια το ουράνιό της, αφού επιδιώκει να λειτουργήσει τους πυρηνικούς της σταθμούς με το δικό της χαμηλά εμπλουτισμένο ουράνιο, αλλά και να επανεπεξεργαστεί τις ράβδους καυσίμων.

«Τα κίνητρα της Τουρκίας για την απόρριψη της συνεχούς παροχής ουρανίου από τους Ρώσους και Γαλλο-Ιάπωνες συνεταίρους της μπορεί να φαίνονται περίεργα. Η άρνησή της να επιστρέφει τις εξαντλημένες ράβδους καυσίμου στις χώρες που τις προμήθευσαν είναι ξεκάθαρα καταστροφική, καθώς οδηγεί σε ένα συμπέρασμα: Η Τουρκία σκοπεύει να παραγάγει πλουτώνιο για την κατασκευή όπλων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρούλε.

Αποκαλύψεις BND

Επιπλέον, η άποψη ότι η Τουρκία εργάζεται προς την κατεύθυνση απόκτησης πυρηνικών όπλων υποστηρίζεται από τις δραστηριότητές της για δημιουργία ενός «πλήρους κύκλου» πυρηνικού καυσίμου. Όπως αποκαλύφθηκε από τις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών, αναφέρει η ανάλυση, από τον Μάιο του 2010, ακόμα, ο Ερντογάν είχε απαιτήσει μυστικά την έναρξη της κατασκευής εγκαταστάσεων εμπλουτισμού ουρανίου.

Αντίστοιχα, η Τουρκία έχει αρχίσει την παραγωγή ενός χημικά συμπιεσμένου ορυκτού ουρανίου (yellowcake). «Το yellowcake μετατρέπεται σε αέριο, που στη συνέχεια εμπλουτίζεται σε συσκευές φυγοκέντρησης. Μέχρι τώρα, δεν έχει γίνει γνωστό κάτι για εγκατάσταση μετατροπής στην Τουρκία, ωστόσο, σύμφωνα με την BND, η Τουρκία κατέχει ήδη εμπλουτισμένο ουράνιο, που προέρχεται από μια πρώην σοβιετική δημοκρατία και έχει φτάσει μέσω Κοσόβου και Βοσνίας-Ερζεγοβίνης με τη βοήθεια της Μαφίας. Δεν θα ήταν έκπληξη, αν η Τουρκία είχε ήδη συσκευές φυγοκέντρησης για τον εμπλουτισμό ουρανίου», σημειώνει Ρούλε.

Το παρελθόν με Πακιστάν

Ο Ρούλε υπενθυμίζει την υπόθεση του Πακιστανού «πυρηνικού λαθρεμπόρου» Αμπντούλ Καντίρ Χαν, ο οποίος, στο διάστημα μεταξύ 1987-2002, έκανε συναλλαγές χιλιάδων συσκευών προερχόμενων από την Τουρκία προς το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και τη Λιβύη. Σε όλο αυτό το διάστημα υπήρχαν φήμες για έναν «τέταρτο πελάτη», που ουδέποτε ταυτοποιήθηκε, εντούτοις οι ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι ο πελάτης αυτός ήταν η ίδια η Τουρκία.

Επιπλέον, αυτό που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν είναι το εν εξελίξει πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας, που στοχεύει στην ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς, εμβέλειας 2.500 χιλιομέτρων. Ο ίδιος μάλιστα ο Αμπντουλάχ Γκιουλ, σε δηλώσεις του το προηγούμενο διάστημα στο Foreign Affairs, αναφορικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, δήλωσε «η Τουρκία δεν μπορεί να επιτρέψει σε μια γειτονική χώρα να έχει όπλα που η Τουρκία δεν έχει».

Καταλήγοντας, η ανάλυση επισημαίνει ότι δεδομένου του οράματος του Ερντογάν για μια ισχυρή Τουρκία, με αυτοπεποίθηση και πιθανό ηγετικό ρόλο στη Μέση Ανατολή, και δεδομένης της ύπαρξης μιας εδραιωμένης (Ισραήλ) και μιας αναδυόμενης πυρηνικής δύναμης (Ιράν), η Τουρκία δεν έχει άλλη εναλλακτική από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα επίσης. Αν δεν το κάνει, θα παραμείνει δευτέρας διαλογής – μια θέση που ο Ερντογάν δεν θέλει και δεν πρόκειται να αποδεχθεί.